orman da bizim içimizden geçiyorsa..

Bir tepenin üzerinde, oturduğumuz kayadan sarkıttığımız ayaklarımızın altındaki manzarayı seyrediyor; mevsimlerden en soğuğunda ıssız denizin beyaz köpüklerini çiğniyor, dalgalarını dinliyor, kendi yaktığımız ateşte ısınıyorsak; derin bir ormanda, biz ormanın içinden geçerken, orman da bizim içimizden geçiyorsa ve bunların hepsi son … Okumaya devam et orman da bizim içimizden geçiyorsa..

KANAGA

KANAGA diyor ki; Doğaya iyi davran! Herkes, sorumluluklarını yerine getirirse sorunlar aşılır. Dünyaya yardım etmek için önce kendini arındırmalısın! “Uzak geçmişin insanları, evrenin ve insanın kaynak kodunun aynı ve doğanın bütün elementlerinin bunun bir parçası olduğunu biliyorlardı. Bu kaynağa ister ruh, ister aşk diyelim. Ateşi, suyu, havayı, toprağı sonsuzca birleştiren odur. Dünya konuştu. Eski insanlar onu dinlediler. Bu kadim bilgi, gelenek oldu. Biz, bu bilgeliği kaybettik. Unutulmayacak olanı unuttuk…” Bu sözlerle başlıyor KANAGA. Yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olan Dünya’yı kurtarma çabasını konu alırken, kendisine ve yeryüzüne iyi davranmayan, sorumluluklarının bilincinde olmayan, olsa bile aldırmayan insana, kendine gelmesi gerekliliğini hatırlatan … Okumaya devam et KANAGA

Bir Orman Hikayesi

“… Ben bir gün bu dağ köyünde Duyulacak en güzel sesi duydum, Rüzgâr, yüzyıllık ağaçların kalbinden, Meşelerin, köknarların, pırnalların Gizli sazlarından haber verdi, Yitmiş ormanların acısını dinledim, derinden…” (Ceyhun Atuf Kansu; “Dağ Köyü”) -Orman bizim her şeyimizdir delikanlı, anamız, babamız, evimiz…- diye, yanımda oturan ihtiyar anlatmaya başladı. Alacakaranlık gittikçe artıyordu. Güneş, aşağılarda uzanan ovadan tamamen çekilmişti. Yalnız arkamızdaki büyük ormanda, ağaçların üstüne atılmış kırmızı bir çuha gibi rüzgarla hafif hafif kıpırdıyordu. Biraz sonra büsbütün kayboldu. Ve o anda her şey değişiverdi. Şimdiye kadar yaşayan, kımıldayan, ses çıkaran ova artık ölüydü ve beyaz, ince bir sisle örtülmeye başlamıştı. Buna karşılık orman … Okumaya devam et Bir Orman Hikayesi

Yeryüzü seni seviyorum..

“ve acıdan dili tutulunca insanın, bir tanrı çektiğimi anlatayım diye bana dil vermiş.” (Goethe) Dün gece ayışığı okşarken öpmüştüm bir çiçeğin yapraklarını, Uyandım ki gözbebeklerimin içinde çiçeğe durmuş, gülümsüyor güneşe güneşe.. Anımsattı yanaklarımdan süzülen yaşlar; Gerçekler ne kadar gerçekse, yalanların da o kadar gerçek olduğunu bilmenin acısını ya da iki kuşun gönülçelen şarkılar söyleyişini dinlemenin mutluluğunu.. Bu dünyada bir damla gözyaşı varsa, umut var demektir.. Ömrümüzden geri kalan her günü, yeryüzünü yalnız kendisine ait sanan insanoğlunun, bağrında yaşattıklarıyla eşsiz olan Anadolumuz ve hepimiz için en kıymetli hediye olan gezegenimizde yarattığı yıkıma tanıklık ederek tamamlıyoruz. Ve de birbirine kıyışına.. Ah be … Okumaya devam et Yeryüzü seni seviyorum..

İklim Değişikliği En Büyük Tehdit

Küresel Isınma: 2100 yılıyla birlikte dünyanın çoğu kısmı 45 santigratlık şiddetli günlük sıcaklıklarla karşı karşıya kalabilir Araştırmacılar uyarıyor, içinde bulunduğumuz yüzyılın sonunda, sera gazlarının günümüzün iki katından daha yüksek seviyeye çıkmasıyla birlikte yaz mevsimi günlük sıcaklıkları dünyanın “büyük kısmında” 45 … Okumaya devam et İklim Değişikliği En Büyük Tehdit